ആദ്യത്തെ രണ്ടു മൂന്നു അധ്യായങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ തന്നെ അന്വേഷണത്തിന്റെ ഒരു രീതിശാസ്ത്രം നമ്മുക്ക് മനസിലാകും. എന്നാൽ ഓരോന്നും വ്യത്യസ്തമായത് കൊണ്ട് തന്നെ അത് അന്വേഷണത്തിൽ വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങളെയും നമ്മുക്ക് ഇതിൽ നിന്ന് മനസിലാക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.
ഓരോ അധ്യായങ്ങളും ഓരോ കഥ പോലെയാണ് അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. കേവലം അന്വേഷണത്തിൽ ഒതുക്കാതെ വിക്ടിമിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂടി പുസ്തകം കടന്നു ചെല്ലുന്നുണ്ട്. അത് ചില കഥാപാത്രങ്ങളെ വായനക്കാരുമായി അടുപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. എന്നാൽ തുടക്കം മുതൽ തന്നെ ഇയാൾ മരിക്കാൻ പോകുകയാണെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ് അതിനെ വല്ലാതെ ഫലപ്രദമാക്കുന്നുമില്ല.
ഇതിൽ അന്വേഷകർക്കിടയിൽ നടക്കുന്ന ചെറിയ ചെറിയ മുഹൂർത്തങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. അവർ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും പരസ്പരം സൊറ പറയുന്നതും ചളിയടിക്കുന്നതുമൊക്കെ. ഒരു പക്ഷെ ഒരു പൂർണതക്ക് വേണ്ടി ചെയ്തതാണെങ്കിലും ഒരു കുറ്റാന്വേഷണ കഥയിൽ അതെനിക്കൊരു ലാഗ് ആയാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്. അന്വേഷണത്തിന്റെ ആകാംഷയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ കഴിച്ച പഴംപൊരിയുടെ കാര്യവും ഹരികുമാറിന്റെ സിഗരറ്റ് വലിയുടെ കാര്യവും പറയുന്നത് വായനയുടെ ഫ്ലോ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതായാണ് തോന്നിയത്.
ഇതേ എഴുത്തുകാരന്റെ തന്നെ “ഒരു പോലീസ് സർജന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പ്” എന്ന പുസ്തകം വായിച്ച ശേഷമാണ് ഞാനിത് വായിക്കുന്നത്. രണ്ടും വായിച്ചപ്പോൾ മനസിലായത് പരസ്പരം compare ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നവയല്ലെന്നാണ്. രണ്ടും രണ്ടു രീതിയിൽ നോക്കിക്കാണേണ്ടവയാണ്. “ഒരു പോലീസ് സർജന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പ്” വായിച്ചവർക്ക് ഒരുപക്ഷെ “കപാലത്തിന്റെ” ആഖ്യാന രീതി രസകരമായി തോന്നണമെന്നില്ല. എങ്കിലും രണ്ടിനെയും വെവ്വേറെയായി നോക്കുമ്പോൾ കപാലം ഒരു നല്ല സൃഷ്ടി തന്നെയാണ്. ആദ്യം കപാലം വായിച്ച ശേഷം പോലീസ് സർജന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പ് വായിക്കുകയാണെങ്കിൽ രണ്ടു പുസ്തകവും ഒരുപോലെ ആസ്വാദ്യകരമായിരിക്കും എന്നാണെനിക്ക് തോന്നുന്നത്. പതിനഞ്ചു അധ്യായങ്ങളും വായിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടു മൂന്നു കഥകൾ കൂടി ആകാമായിരുന്നു എന്നു തോന്നി.
കുറ്റാന്വേഷണത്തോടും മിസ്റ്ററിയോടും താല്പര്യമുള്ളവർക്ക് കപാലം എന്തായാലും ഇഷ്ടപ്പെടും. ഏവർക്കും ഉദ്വേഗജനകമായ ഒരു വായനാനുഭവം നേരുന്നു.
നന്ദി.
#bookreview #malayalambookreview #malayalambooks
#crime #mystery #investigation
#kapalam #umadathan #orupolicesurgeonteormakurippukal
👍
ReplyDelete👍pusthakathinte thanima ottum chorathe thanne avatharippichuu👏
ReplyDelete👏👏👏
ReplyDelete